رحمان حسین زاده

سال ۸۵، سال تلاشهای بیاد ماندنی و پر ارزش مردم علیه جمهوری اسلامی

به هیچ چیز جز نیروی خود مردم در سرنگونی رژیم نیمتوان دلخوش کرد: در مهم از

کشمکشهای سال گذشته پیشرفت مهم در سازمان دادن گارد آزادی

گفتگو با  کوروش مدرسی، رحمان حسین زاده، فاتح شیخ،

عبدالله دارابی

قسمت اول        قسمت دوم        قمست سوم

از طرف تشکیلات کردستان حزب حکمتیست سال نو را صمیمانه به همه شما تبریک میگویم .
 
در سالی که گذشت ادامه حاکمیت سیاه جمهوری اسلامی با همه زشتی ها و فشارهایش بر حیات جامعه وبر  وجوه مختلف کار و زندگی و فراغت ما مردم سنگینی کرد. دامنه بسیاری از انتظارات و آرزوهایمان را محدود کرد. اما باز هم نتوانست امید را از ما بگیرد. امید به تغییر اوضاع، امید به رفع محرومیتها، مشقات و کمبودها ، امید به عقب راندن و سرنگونی جمهوری اسلامی درونمایه تلاش روزمره ما و محرک کل جنب و جوش اعتراضی جبهه مردم آزادیخواه علیه ارتجاع و جمهوری اسلامی بود. با توشه گرانقدرى از آگاهى و اتحاد و همبستگى سال تازه اى را آغاز ميكنيم.

سال جدید را با همان امیدها و امید به آینده و زندگی بهتر، امید به رهایی قطعی  و امید به پایان دادن  به هر نوع  سیاهی و تباهی آغاز میکنیم. امیدوارم دوشادوش همدیگر جمهوری اسلامی و ارتجاع و حاکمیت سرمایه را به زیر بکشیم. زندگی شایسته انسان را بسازیم. رفاه و سعادت و شادی و خنده را برای همیشه به جامعه تقدیم کنیم.

نوروز، جشن شادی، تفریح ، خنده و محبت است. در اجتماعات بزرگ نوروز را جشن بگیریم. شادی و دوستی ومحبت را با هم تقسیم کنیم.

نوروزتان پیروز

رحمان حسین زاده
دبیر کمیته کردستان حزب حکمتیست
نوروز 1386

سخنرانی افتتاحیه
در نشست سوم شورای کادرهای تشکیلات کردستان حزب حکمتیست 
رحمان حسین زاده 

دوستان !
به نشست سالانه شورای کادرهای تشکیلات کردستان حزب حکمتیست خوش آمدید. جای خیلی ها و مخصوصا کادرهای فعال و جوان حزب در شهرهای کردستان که قاعدتا میبایست در این نشست ما حضور میداشتند، خالی است.دیوار استبداد و حاکمیت سیاه جمهوری اسلامی مانع حضور این بخش از رفقا در اجتماعمان است. امید است با مبارزه مشترک مانع جمهوری اسلامی را از سر راه خود و مردم و جامعه برداریم و در اجتماعات بزرگ آتی در کنار هم باشیم.

صحبتم را با یک جمله آشنا و "تکراری" شروع میکنم . این جمله که " نشستمان را در شرایط حساس و خطیر و متحول سیاسی در ایران و منطقه"  برگزار میکنیم. در نشستهای قبلی ودیگر تجمعات بزرگ دیگر هم این را گفته ایم. به نظرم احزاب و جریانات دیگر هم اگرهمین روزها جلسه گرفته باشند، همین را را گفته اند.این جمله آشنا یک واقعیت سه وجهی را در خود منعکس میکند. اولا وبه طور ابژکتیو اوضاع حساس و پیچیده است. دوما این وضاع متحول کماکان تعیین تکلیف نشده است.سوما مردم و ما خواستار تعیین تکلیف این وضعیت به نفع جامعه و مردم هستیم. یعنی نیروی فعاله تغییر این اوضاع وجود دارد. اگر این نبود و اگر خود ما به عنوان نیروی آگاه و فعاله و صاحب نقشه و اراده برای تغییر وضعیت کنونی در ایران به نفع مردم و آزادیخواهی موجود نبودیم ، آنوقت این نشست هم وجود نمیداشت. با توجه به این مولفه ها این نشست، مباحث و تصمیمات و عزم و اراده شرکت کنندگان آن برای ایفای رسالت و نقش مهمی که میتوانند در تحولات جامعه کردستان و ایران ایفا کنند، بسیارتعیین کننده است.

ما همیشه تاکید کردیم که مردم ایران متنفر از جمهوری اسلامی و این رژیم را نمیخواهند و گفتیم در مقابل سیر تحولات ایران اساسا دو مسیر وجود دارد. مسیری که  میتواند به قدرت گیری جریانات راست و پیامدهای سیاه آن برای جامعه و مردم ایران منجر شود . و مسیری که میتواند به قدرت گیری چپ و مردم و سعادت مردم ایران منجر شود. هر دو روند در جریان است. جریانات راست و بویژه جریانات سیاه قومی به بمب و جنگ و دخالت نظامی آمریکا چشم دوخته اند و عراقیزه کردن ایران و تباهی جامعه را در مقابل مردم قرار میدهند . قوم پرستان کرد از آن زمره اند. در مقابل، تحرک  چپ و فعالیت خود ما به منظور ارائه آلترناتیوی رهایی بخش و آزادیخواهانه در جریان است و در صورت پیروزی رفاه و آزادی و سعادت را در آن جامعه پیروز میکند. ما و کمونیسم ما میتواند و باید الهام بخش این تحرک در جامعه باشد.

از این زاویه این نشست و جهت گیری و تصمیمات و اراده منتج از آن بسیار تعیین کننده است. گفتیم کمونیسم و چپ در کردستان میتواند تخته پرش قدرتگیری آزادیخواهی در کل ایران باشد. به این ترتیب وظایف ویژه و سرنوشت سازی در مقابل تشکیلات کردستان قرار گرفته است که در تک تک موضوعات پیشنهادی این نشست در نظر گرفته شده و در این دو روز نشست باید به نتیجه برسانیم.
به اعتقاد من ما حکمتیستها در مقابل این واقعیت قرار گرفته ایم که آیا میتوانیم یکبار دیگر کمونیسم و مشخصا کمونیسم منصور حکمت را اجتماعی کنیم و  قدرت را بگیریم یا نه ؟ زمانی که کمونیسم کارگری حزب خود را میساخت، میگفتیم باید فرصتی را در بعد اجتماعی به دست بیاوریم تا کمونیسم کارگری را اجتماعی کنیم وبه نیروی معادله قدرت تبدیل کنیم. این فرصت را در کردستان عراق و سپس عراق پیدا کردیم و متاسفانه نتوانستیم به قدرت اجتماعی تبدیل شویم . هر چند این فرصت تماما در عراق و کردستان عراق به اتمام نرسیده است و هنوز هم باید تلاش کرد.

 من فکر میکنم سیر تحولات جامعه ایران  به سمتی میرود که  همین فرصت را در مقابل ما قرار میدهد و سئوال اینست آیا حکمتیستها چنان سیاست و پراتیکی را نمایندگی میکنند که به حزب اجتماعی و توده ای قدرتمند تبدیل شوند . آیا میتوانند با یک تیر دو نشان را بزنند ، به این معنا یک بار دیگر اولا کمونیسم را اجتماعی کنند و دوما با اتکا به قدرت اجتماعی کمونیسم همزمان جامعه را نجات دهند؟ به نظرم این ممکن است و اساسا به اراده خود ما به مثابه نیروی آگاه و فعاله و تغییر دهنده و دخالت گر گره خورده است . البته ابدا این کار آسانی نیست و همچنانکه بارها گفته ایم کار هرکولی از ما میطلبد. فاکتورهای متعددی به نفع ما عمل میکند و فاکتورهای بسیار نامساعدی و از جمله امکانات مالی و نظامی دشمنان و رقیبان ما و تهدید جنگ آمریکا و نقشه های شوم آن در مقابل ما و مردم قرار دارد.

این اجتماع ما ، نشست سوم شورای کادرها بخش مهمی از نیروی تصمیم گیرنده و روشن بین جنبش و حزب ما است. در نتیجه مباحث این دوروزه و تصمیمات و اراده ای که این نشست به جامعه اعلام میکند،  بسیار تعیین کننده و میتواند امید بخش باشد. بار دیگربه این نشست مهم خوش آمدید.

اكتبر ١٣١

مطالب این شماره:
- برافراشتن پرچم آزادی و برابری در ٨ مارس
- روزشمار ٨ مارس باشكوه، دانشگاهها صحنه گرامیداشت روز جهانی زن
- دستگیر شدگان٨ مارس و اعتراض معلمان فورا باید آزاد شوند
- در مورد تشنج در حزب دمكرات كردستان ایران

رحمان حسین زاده در سومین نشست شوراهای  کادرهای  تشکیلات کردستان

مجموعه عكسهای سومین نشست شورای كادرهای تشكیلات كردستان

روز "ملی" کلاهی که سر مردم گذاشته میشود

رحمان حسین زاده

بیش از یک ماه از  مناسبت دوم بهمن (2 ی ریبه ندان) روز تاسیس جمهوری مهاباد به ریاست قاضی محمد گذشته است . بحث به این مناسبت و اعلام آن به عنوان روز ملی در بعضی سایتهای کرد زبان ادامه دارد . امسال حزب دمکرات کردستان به عنوان صاحب اصلی این مناسبت ، با توجه به بحران عمیق و کشمکشهای درونی کنونیش تمرکز حواس لازم پیرامون فضا سازی به این مناسبت را نداشت.  اما  نهادها و شاخه های ملی مذهبی درون کشوری ، شاخه "حقوق بشری" ناسیونالیسم در کردستان ایران با حمایت  فراکسیون کردهای درون مجلس ششم و هفتم جمهوری اسلامی کاسه داغتر از آش شده و نه تنها میخواستند این مناسبت را جشن بگیرند، بلکه در نظر داشتند  ، این مناسبت را به عنوان "روز ملی" به جامعه کردستان قالب کنند. "روز ملی" کلاه بزرگی است که سر مردم گذاشته میشود و وظیفه ما به عنوان جنبش انسانی و آزادیخواهانه است، با هوشیاری تمام در این مورد آگاهگری کنیم و مردم را نسبت به ماهیت فریبکارانه و دروغ  بزرگی که تحویل آنها داده میشود، هوشیار نماییم.

میدانم همین چند جمله بالای این نوشته، حساسیت ناسیونالیستهای کرد را برانگیخته و خواهند گفت "کمونیست کارگریها و حکمتیستها" دوباره شروع کردند. میپرسند مگر در همه کشورها "روز ملی" معمول نیست؟ مگر "ملتهای" دیگر روز ملی ندارند؟  چرا ما نباید داشته باشیم؟ و با تبلیغ وارونه خواهند پرسید چرا به "روز ملی" دیگرا ن کاری ندارید! و با "روز ملی کرد" مخالفید؟

بگذارید ازهمین پرسش فرضی آخر ناسیونالیستهای "عزیز" شروع کنم و بگویم تبلیغات وارونه و حقایق را عوض کردن مشکلتان را حل نمیکند. ما کمونیستها و ما حکمتیستها با خرافه و دروغ بزرگ "روز ملی" در همه کشورها مخالفیم. اتفاقا به دلیل شرایط ومحدودیتهای تاریخی و سیاسی که طبقه سرمایه دارو بورژوازی کرد داشته است، تا این لحظه هم نتوانسته است ، "روز ملی شان" را تثبیت کنند. بورژوازی و ناسیونالیسم کرد جزو معدود ناسیونالیستها یی در جهان هستند، که هنوز به آرزوی "استقلال کشور" و تشکیل "دولت ملی" و تثبیت دیگر "مقدسات ملی شان" و از جمله "روز ملی" دست نیافته اند. ما "روز ملی" را در چهار گوشه دنیا و هر جا که مرسوم است در تضاد با منافع اکثریت قاطع شهر وندان جامعه و وسیله ای در راستای پایمال کردن حقوق مردم میدانیم.

روزملی پوشش پایمال کردن  حقوق اکثریت جامعه

روز ملی یکی از ابزارهای سیاسی و ایدئولوژیک بورژوازی و ناسیونالیسم و ملی گرایی در راستای پایمال کردن حقوق اکثریت جامعه است . در اینجا لازم نیست کل پدیده ناسیونالیسم و ساختگی بودن "ملت و ملی گرایی و کل مقدسات ملی " را همانطور که مذهب و مقدسات مذهبی دست ساز و ساختگی است ، مجددا مرور کنم. در این رابطه همه انسانهای علاقمند را به بحثهای "ملت، ناسیونالیسم و برنامه کمونیسم کارگری" از منصور حکمت در سایت منصور حکمت فرا میخوانم. به طور خلاصه "ناسیونالیسم، ملی گرایی ، ملت، منافع ملی، پرچم ملی، دولت ملی، سرود ملی ، جشن ملی و روز ملی" ساختگی و ابزارهای ایدئولوژیک وسیاسی طبقه سرمایه دار برای تحکیم سلطه استثمارگرانه خود بر گرده توده کارگر و مردم و جامعه است.هنر بورژوازی و طبقه سرمایه دارمنتسب به هر "ملیتی" اینست که منافع خود را ، سود آوری و تلنبار کردن ثروت نجومی را، و تملک کامل بر امکانات و ثروت جامعه در دست اقلیت سرمایه دار را، با عناوین و ترم های "منافع ملی " و دیگر "تقدسات ملی"  به عنوان منافع کل جامعه قلمداد میکند. کارگر و انسان کارکن و مردم زحمتکش و اقشار پایین و تحت ستم جامعه را حول توهمات و دروغهای "ملی" به زیر سلطه و حاکمیت و استثمار خود میکشد. کار روزمره در ازای دستمزد و حقوقی ناچیزکه تنها امکان زنده ماندن به منظور تداوم کار برای سرمایه داری و سرمایه داران را تضمین کند، زیر لوای خدمت به "کشورو ملت و دولت" توجیه میکند. با این شگرد میخواهد طبقاتی بودن جامعه وفاصله عمیق طبقاتی شهروندان را پرده پوشی کند. بر حقوق کارگرومردم روپوشی بکشند و  پایمالش کنند و کرده اند.  قدمت این روند ظالمانه به قدمت عروج بورژوازی در سطح جهان  در مقابل نظم کهن فئودالی و به قدمت انقلابات بورژوایی است که قبل از همه در اروپا و کشورهای پیشرفته صنعتی ریشه دارد. اکنون وارد سومین قرنی شده ایم که طبقه سرمایه دار روز روشن مناسبات عریان استثمارگرانه و تفاوت  آشکار و طبقاتی میان انسانها و تفاوت عمیق ، ضد انسانی و نفرت انگیز موجود  را در  نحوه کار و زندگی شهروندان جامعه، از یک طرف ثروت انباشته شده در دست اقلیت انگل سرمایه دار واز طرف دیگر گرسنگی و فقر و نداری دامنگیر میلیونها انسان که طبق آمارهای رسمی خودشان فقط یک میلیون کودک در سال تلف میشود. از جمله شیادانه با پناه بردن به "مقدسات ملی" توجیه میکند.  این مناسبات ظالمانه توسط دولتهای متکی به قدرت سرمایه داران و با توجیه "منافع ملی" پاسداری میشود. "سرود ملی و جشن ملی و روز ملی" همگی ابزار ایدئولوژیک و تبلیغاتی و فریب مردم برای توجیه این مناسبات است. در سراسر دنیا و در همه کشورها ابزار مقدسات "ملی" و از جمله "روز ملی" را به عنوان مقدسات مشترک علم میکنند و همچون ابزار کارایی در تحمیل مناسبات وارونه دنیای کنونی به آنها متکی هستند. با اتکا به همین خرافات بزرگترین جنگها و کشتارها و نسلی کشی های یک قرن اخیر را به جامعه و انسانها تحمیل کرده اند. جنگ جهانی اول و دوم و همه جنگهای  امپریالیستی و جنگ و کشتارهای همین یک قرن اخیر با توجیه منافع ملی به صحنه لت و پارشدن میلیونها انسان تبدیل شده است. هیتلر و موسولینی  و چرچیل و  فرانکو و بوش و بلر و میلوسویچ و بگوویچ و صدام حسین و سران جمهوری اسلامی و همه روسای دولتهای ضد مردم با توجیهات ملی لشکرکشی ها و جنایاتشان را اجرا کرده اند. در "روزهای ملی شان" سخنرانیهای آتشین  توجیه جنایاتشان را داشته اند. 

واقعیت اینست که طبقه سرمایه دارو استثمارگران و دولتهای آنها با  توده کارگر و مردم "منافع مشترک، مقدسات مشترک و روز مشترک و ملی"  ندارند. در هیچ جای دنیا این منفعت مشترک و این روز مشترک وجود ندارد و این کلاه بزرگی است که سر مردم گذاشته میشود. کمونیستها و صف آزادیخواه که منافع  انسانی  و نه ملی قطب نمای  حرکت آنها است، لازمست علیه این دروغ بزرگ و این عوامفریبی رسوا قد علم کنند و طبقه کارگر و توده مردم را علیه آن بشورانند.  کمونیستها در هر جای دنیا و از جمله در کردستان هم باید همین امر را پیش ببرند. هر جا حضور موثر و نفوذ کلامی دارند، این وظیفه را باید جدی تر پیگیری کنند. به همین دلیل یک وجه مهم کار ما حکمتیستها در کردستان مبارزه بی امان علیه ناسیونالیسم و "مقدسات ملی و روز ملی" است.  

ملی گرایی و "منافع ملی و روز ملی" در کردستان هم همان خاصیتی را دارد که در همه دنیا برشمردیم. ما میگوییم اینجا هم مناسبات طبقاتی است . سرمایه داران کردستان و کارگران و مردم زحمتکش این جامعه "منفعت مشترک و مقدسات مشترک و روز مشترک و ملی" با هم ندارند. هم اکنون فرد سرمایه داری  چون بهاء ادب که در عین حال در تمام طول عمر جمهوری اسلامی یک مهره مهم این رژیم در کردستان بوده ،جزو پیشنهاد دهندگان "روز ملی" کردستان است. واضح است توده کارگر و مردم زحمتکش در کردستان با او و هم طبقه ایها و همدستان و همفکران و همکاران او روز مشترکی ندارند. واضح است با "جبهه متحد کرد" جناب ادب و " حقوق بشریهای کردستان " و "فراکسیون کردهای مجلس" که یک پایشان به جمهوری اسلامی و پای دیگرشان به احزاب ناسیونالیست کرد وصل است ، "منافع ملی و مشترک و روز ملی و مشترک " ندارند. واضح است کارگر و توده مردم زحمتکش با حزب دمکرات ، حزب مورد علاقه همین آقایان "منافع ملی و مشترک و روز ملی و مشترک" ندارند. تاریخ 61 ساله حزب دمکرات از روز تاسیس تاکنون نشان میدهد این حزب به طبقات دارا و استثمارگر و اکنون سرمایه دار کردستان مربوط بوده است . کارگر و مردم زحمتکش در کردستان نباید "روز ملی " ناسیونالیستهای رنگارنگ در کردستان را جدی بگیرند. روز ملی مربوط به عموم مردم و اکثریت جامعه نیست. روز اقلیت جامعه ، روزطبقه استثمارگر ، سرمایه داران و ناسیونالیستها است. بگذارید آنها به هر شیوه که لازم میدانند "روز ملی شان" را جشن بگیرند. اکثریت جامعه، مردم زحمتکش و آزادیخواه نباید قاطی "روز ملی" بشوند. روز ملی کلاه گشادی است که میخواهند سر مردم بگذارند. روز ملی  دروغ بزرگی است که حقیقت ندارد. کارگر و صف آزادیخواه جامعه روزها و مناسبتهای انسانی خود را دارند و در آن گردهم می آیند و صفوف خود را متحد میکنند . ناسیونالیستهای "حقوق بشری" کردستان و آقایان نمایندگان جمهوری اسلامی از مناطق کردنشین تحت نام "فراکسیون کردهای مجلس" و "جبهه متحد کرد" آقای بهاء ادب سرمایه دار بزرگ سنندج و مهره مهم 27 ساله رژیم اسلامی با چراغ سبز حزب دمکرات میخواهند روز تاسیس جمهوری مهاباد را به مردم تحمیل کنند. جمهوری مهاباد و مناسبت سالانه آن به مردم زحمتکش تعلقی ندارد . این را بیش از پیش به  درک و آگاهی توده مردم باید تبدیل کرد.

نشست سوم شورای کادرهای تشکیلات کردستان حزب حکمتیست با موفقیت برگزار شد

روزهای ٥ و ٦ اسفند١٣٨٥ مصادف با٢٤ و٢٥ فوریه ٢٠٠٧  نشست سوم شورای کادرهای تشکیلات کردستان حزب حکمتیست با شرکت اکثریت اعضای شورای کادرهای تشکیلات کردستان حزب و مهمانان برگزار شد.

نشست با سرود انترناسیونال و سپس یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگاه راه آزادی و سوسیالیسم و به یاد منصور حکمت عزیز کار خود را آغاز کرد. سپس  هیئت رئیسه و آئین نامه  و دستور جلسات  نشست تعیین و  به تصویب حاضرین رسید.

در سخنرانی افتتاحیه، رحمان حسین زاده دبیر کمیته کردستان حزب بر اوضاع به شدت متحول، پیچیده و خطیر کنونی و رسالت ویژه کمونیستها و حکمتیستها به منظور ارائه راه برون رفت جامعه به نفع مردم تاکید کرد. وی اشاره کرد، حکمتیستها در کردستان این شانس و پتانسیل را دارند، با ساختن کمونیسم قدرتمند و اجتماعی، راه‌ نجات و رهایی جامعه را نشان داده و قابل دسترس کنند. 

کورش مدرسی  لیدر حزب حکمتیست در سخنرانی خود  توجه نشست را به  این واقعیت جلب کرد، که قدرت چپ و کمونیسم و حکمتیستها در کردستان میتواند تخته پرش قدرت گیری کل چپ و کمونیسم در سراسر ایران باشد. به این دلیل و به اعتبارکمونیسم پیروز شده در ایران ، سرنوشت کل جنبش آزادیخواهی در دنیا  به نفع کارگر و کمونیسم و رهایی انسان تغییر میکند. 

فاتح شیخ رئیس دفتر سیاسی حزب در سخنرانی خود، به بحران هویتی و سیاسی جنبش ناسیونالیستی کرد اشاره کرد . بر این نکته تاکید گذاشت با در دسترس بودن حکمتیستها و ارائه آلترناتیوواقعی و اجتماعی میتوان مردم  را حول سیاست نجات بخش جامعه متحد و متشکل کرد و بحران ناسیونالیستها را به انزوایشان مبدل کرد.  

در بخش گزارش ، رحمان حسین زاده محورهای اصلی فعالیتهای انجام شده  سیاسی و سازمانی و اجتماعی تشکیلات کردستان را در یک سال گذشته بر شمرد. سپس اسد گلچینی مسئول کمیته تشکیلات شهرها ، مریم افراسیاب پور مسئول کمیسیون مالی ، رحمت فاتحی از مسئولین حزب در کردستان عراق، گزارش تکمیلی در عرصه های مستقیما درگیر را ارائه کردند.

 در دستور بعدی مظفر محمدی اوضاع سیاسی و موقعیت احزاب در کردستان را بررسی کرد. وی اشاره کرد نکته  محوری در اوضاع سیاسی کردستان ، مسئله قدرت سیاسی و نقشه جنبشها و احزاب اصلی برای تصرف قدرت سیاسی است و حکمتیستها به عنوان نیروی قدرت باید در صحنه حاضر باشند. او خاطر نشان کرد جنبش ناسیونالیستی کرد ، با وجود بحران آن کماکان یک پای اصلی قدرت در جامعه کردستان و یک مانع اصلی مبارزه و قدرت گیری کارگر و کمونیسم در آن جامعه است که با حضور ما و متحد ومتشکل کردن کارگر و مردم باید به حاشیه رانده شود. 

روز دوم نشست با ارائه مبحث  جمع بندی از فعالیت یکسال گذشته گارد آزادی  توسط عبدالله دارابی فرمانده گارد آزادی ادامه پیدا کرد. او اشاره کرد، ابراز وجود متعدد واحدهای گارد آزادی در شهرهای کردستان و شکل گیری این واحدها در همان محل زیست مردم یک ابتکار و پدیده جدید در صحنه سیاست کردستان بود. این رویداد با استقبال گرم مردم روبرو شد. روی آوری طیف قابل توجهی از جوانان و مردم علاقمند به گارد آزادی امکان گسترش سریع آن را فراهم کرده است.   همچنین سلام زیجی از فرماندهان گارد آزادی جنبه های معینی  از فعالیت گارد آزادی را مورد بحث و ارزیابی قرار داد.

مبحث پایانی نشست سوم شورای کادرهای تشکیلات کردستان ارائه پلاتفرم و اولویتهای دوره آتی تشکیلات کردستان حزب بود. در این مبحث رحمان حسین زاده تاکید کرد که ، نقطه عزیمت پلاتفرم ما در دوره آتی عروج سیاسی و سازمانی حزب در کردستان به عنوان پدیده ای در هم تنیده با فعل و انفعالات سیاسی و اجتماعی و مبارزاتی جامعه و به عنوان پرچم و سازمان اعتراض مردم است. تامین رهبری همه جانبه و پرکار و در دسترس مردم ، کلید تحقق این هدف  و همه اقداماتی است که در دستور گذاشته شده است.

اعضای شورای کادرهای تشکیلات کردستان و مهمانان درمباحث سیاسی ارائه شده دو روزه نشست شورای کادرها فعالانه دخالت کردند و نقطه نظرهای با ارزشی را ارائه كردند.  

 نشست سوم شورای کادرهای تشکیلات کردستان، در بخش پایانی  انتخابات را در دستور گذاشت و از میان کادرهای شورا 35 نفررا به عضویت کمیته کردستان انتخاب کرد  که اسامی آنها به قرار زیر است:

 مریم افراسیاب پور،عذرا آدمی (آباجی)، ابراهیم باتمانی، رسول بناوند، توفیق پیرخضری، جمال پیرخضری، رحمان حسین زاده، محمد جعفری، کریم خضری، پرشنگ خاتمی، محمد خضری، عبدالله دارابی، فرهاد رضایی، محمد راستی، سلام زیجی، کامبیز زنده پیر، پری زارع، صالح سرداری، ابوبکر شریف زاده، فرج شهابی، ملکه عزتی، کیوان کتابی، اسد گلچینی، یدی گلچینی، علی عبدالی، غفار غلام ویسی، محمد فتاحی، رحمت فاتحی، حسن قادری، همایون گدازگر، حبیب مرادی، مختارمحمدی، مظفر محمدی، روناک ناصری و  اسماعیل ویسی

نشست سوم شورای کادرهای تشکیلات کردستان با پیامی به مردم کردستان و در میان امید و اشتیاق حضار و اعضای شورای کادرهای کردستان برای متحقق کردن وظایف مهم دوره آتی حزب در کردستان به پایان رسید.

کمیته کردستان منتخب به دنبال اتمام نشست شورا ، در اولین جلسه خود پلاتفرم ارائه شده را طی قراری به تصویب رساند و سپس وارد انتخابات شد. برای دبیری کمیته کردستان رفقا صالح سرداری و رحمان حسین زاده کاندید بودند. رحمان حسین زاده با اکثریت آراء به عنوان دبیر کمیته کردستان انتخاب شد. اسد گلچینی به عنوان معاون دبیر کمیته کردستان با اتفاق آراء حاضرین انتخاب شد. سپس جلسه کمیته کردستان هیئت اجرایی ١٠ نفره ای را انتخاب کرد.اعضای هیئت اجرایی عبارتند از : مریم افراسیاب پور،‌ رسول بناوند، رحمان حسین زاده، عبدالله دارابی، سلام زیجی، صالح سرداری، اسد گلچینی، رحمت فاتحی، مظفر محمدی و اسماعیل ویسی

کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری – حکمتیست

دهم اسفند ١٣٨٥ – اول مارس٢٠٠٧

پيام نشست سوم شورای كادرهای تشکیلات كردستان حزب حكمتيست

مردم آزادیخواه!
اجتماع وسیع شورای کادرهای تشکیلات کردستان حزب حکمتست، با بررسی اوضاع متحول، پیچیده و حساس منطقه و ایران و کردستان براین واقعیت پای فشرد، که قلدری و ماجراجوییهای نظامی آمریکا در خاورمیانه و عراق تباهی و سیاهی بزرگی را به جامعه و جبهه انسانیت  تحمیل کرده و شکست آن درعراق ، همانطور که قابل پیش بینی بود به چیزی جز تقویت ارتجاع و اسلام سیاسی و سربرآوردن دارودسته های گانگستر نظامی قومی و مذهبی نینجامیده است. 

جمهوری اسلامی از "برکت"  پیامدهای این وضعیت و با سرمایه گذاری بر عوارض "بهانه هسته ای" آمریکا و غرب، با احساس بهتر شدن موقعیتش در معادلات منطقه ، خود را در موقعیت اعمال قلدری بیشترعلیه جامعه و مردم یافت. سال گذشته جمهوری اسلامی بیش از پیش شمشیر را از رو بست. تعرض وسیعتر به سطح معیشت و ابتدایی ترین حقوق مردم وعلیه دستاوردهای مبارزاتی تاکنونی، تلاش بیشتر برای مختنق کردن فضای جامعه، گسترش دستگیریها، احضاریه ها، و حتی اعدامها، بستن بخشی از نهادهای اجتماعی و سیاسی مردمی و یا محدود کردن دامنه عمل آنها ونهایتا تحمیل فلاکتی بیسابقه ، همگی زندگی و مبارزه را بر مردم سخت تر کرد.

اما این یک طرف قضیه است. در همین یکسال جنب و جوش اعتراضی و جدال مستمر جبهه ما کارگران و مردم آزادیخواه علیه  جمهوری اسلامی و تعرضات او ادامه یافت. اعتصابات متعدد کارگری، تظاهراتها و اجتماعات اعتراضی، مراسمهای روز جهانی کارگر و روز جهانی زن و حرکت امید بخش دانشجویان در١٦ آذر، همایشها ی آزادیخواهانه و فستیوالهای انسانی دفاع از حقوق کودک،  گو شه هایی از ابراز وجود صف آزادیخواهی علیه ارتجاع و جمهوری اسلامی در سراسر ایران و مشخصا در کردستان بود.

به علاوه در روند تحولات یکسال گذشته بخش وسیعی از مردم با مشاهده اوضاع سیاه عراق و بن بست سیاست اپوزیسیون راست ، خوشباوری نسبت به دخالت نظامی آمریکا را کنار گذاشتند. توجه به اراده خود مردم برای تعیین تکلیف با جمهوری اسلامی دامنه وسیعتری یافت. همین یک پایه مهم گسترش اعتراض مستقیم و رادیکال مردم برای کنار زدن ارتجاع و جمهوری اسلامی در شرایط فعلی و در آینده است.

نشست وسیع شورای کادرهای تشکیلات کردستان بر این حقیقت  تاکید کرد که حزب حکمتیست با تحلیل درست اوضاع و اتخاذ خط مشی سیاسی و مبارزاتی دخالتگر چه در سطح سراسری و چه در کردستان نقش قابل توجه ای در تقویت اعتراض رادیکال مردم علیه جمهوری اسلامی و زدودن سیاست انتظار و خوشباوری به آمریکا و راه حل راستها و فدرالیستها داشته است. نشست ما همزمان بر این واقعیت هم تاکید کرد،آنچه انجام داده ایم به شدت ناکافی و جوابگوی اوضاع متحول و حساس کنونی نیست. هنوز صف جنبش ما، صف کارگران و مردم معترض متحد و متشکل نیست و هنوز طبقه ما و جنبش ما پا به میدان تعیین تکلیف نهایی با جمهوری اسلامی و کل ارتجاع نگذاشته است. هنوز رهبری انقلابی و چپ موقعیت محوری و هدایت کننده رادر جنبش سرنگونی به دست نیاوره است. اجتماع شورای کادرهای کردستان بر فایق آمدن بر این موانع اساسی و به دست گرفتن رهبری جامعه توسط نیروی چپ و انقلابی تاکید گذاشت.در این راستا نشست ما بر نقش ویژه حزب حکمتیست برای متحد و متشکل کردن جنبش اعتراضی جامعه و تبدیل منشور سرنگونی به پرچم جنبش رادیکال سرنگونی تاکید گذاشت.       

مردم مبارز کردستان

تلاش برای سرنگونی جمهوری اسلامی، فوری ترین اقدام پیش روی مبارزه بر حق ما است. اما تنها سرنگونی کافی نیست. باید توجه داشت آمریکا و هم پیمانان داخلی اش به بهانه سرنگونی جمهوری اسلامی ، عراقیزه کردن جامعه ایران و تحمیل یک سناریوی سیاه بر جامعه را در سر میپرورانند. جنبش سرنگونی ما باید با هوشیاری در مقابل این خطر بایستد. باید اعلام کند کوتاه شدن دست آمریکا و حلقه بگوشان او ، کوتاه شدن دست جریانات راست و از جمله احزاب  ناسیونالیست و قوم پرست و فدرالیست از سر مردم ، راه تقویت مبارزه قاطع و متکی به اراده مردم برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی است.

 در کردستان هر دو شاخه حزب دمکرات کردستان و گروه فالانژ قومی سازمان زحمتکشان  میخواهند با اتكا به ماجراجوییهای نظامی آمریكا در منطقه و با گرفتن كمكهای مالی و نظامی از این دولت، بهر قیمت واز جمله تباهی جامعه و تحمیل جنگ داخلی و قومی،‌ به قدرت برسند. باید جلو این سیاست ضد مردمیشان را گرفت و  دست رد به سینه آنها زد و این احزاب و سیاستهای ضد انسانی آنها را منزوی کرد. ٢٧ سال مبارزه بی امان و رادیکال جامعه کردستان ، تجارب گرانبهایی از ابتکار مردم برای کنار زدن و سد کردن جمهوری اسلامی به ما آموخته است و این تجارب را باید به کار گرفت. حزب حکمتیست با درک این مخاطرات و با هوشیاری و آمادگی  چه به عنوان حزب و همزمان با سازمان دادن  و  به میدان آوردن نیروی مسلح گارد آزادی آماده بسیج و متحد و متشکل کردن نیروی مردم برای کنار زدن جمهوری اسلامی و مقابله با کل مخاطراتی است که بطور جدی مدنیت جامعه و آزادی و امنیت مردم را تهدید میکنند. ما و مردم سرنگونی طلب نه تنها موظفیم که بساط جمهوری اسلامی را برچینیم ، بلکه همچنین موظفیم که نگذاریم مدنیت جامعه در روند سرنگونی رژیم ازهم بپاشد. مشخصا نباید گذاشت کردستان به جولانگاه نیروهای  قوم پرست و میدان تفرقه و دشمنی و پاکسازی قومی تبدیل شود. گارد آزادی ابزار دفاع از امنیت و آزادی و زندگی مردم و حفظ مدنیت جامعه در مقابل نیروهای قوم پرست و گانگسترهای اسلامی و سناریوی سیاهی است. نشست سوم شورای کادرهای تشکیلات کردستان  با تمام توان گسترش سازماندهی گارد آزادی را در دستور کار فوری خود قرار داده است و مردم آزادیخواه را فرامیخواند که واحدهای آن را درشهرها، محلات و روستاها، در محیط  زیست خود، ایجاد کنند و به این صف بپیوندند.   

مردم آزادیخواه ، كارگران،  زنان ،‌ جوانان

 شورای كادرهای تشکیلات كردستان حزب حکمتیست،متشكل ازطيف وسيعي ازرهبران و  کادرهای سه دهه مبارزه انقلابی علیه ستم و سرمایه و جمهوری اسلامی، متشکل از نسل جوان ومبتکر فعالین کمونیست و متشکل از سازماندهندگان  مبارزات توده ای و نظامی بزرگ جزو لاینفک هدایت مبارزه انقلابی برای به زیر کشیدن جمهوری اسلامی و بخش در هم تنیده  جنبش اجتماعي برای تحقق آزادی و برابری است. درهای این حزب بر روی همه آزادیخواهان و برابری طلبان و مبارزین واقعی ضد ستم و تبعیض ونابرابری و بر روی همه مبارزین پیگیر جمهوری اسلامی باز است . این حزب را به عنوان ابزار مبارزه اجتماعی خود به دست بگیرید. در شهر و محله و کارخانه و دانشگاه و محیط آموزشی حول سیاستهای حزب خودتان متحد و متشکل شوید. در شبکه های مبارزاتی و کمیته های کمونیستی سازمان یابید. ابزار قدرت مردم واحدهای گارد آزادی را تشکیل دهید. ما بارها گفته ایم كردستان  دروازه قدرت کمونیسم و چپ در ایران است. ما تعهد میکنیم که کردستان را به سنگر کمونیسم و انقلاب آتی در ایران تبدیل کنیم. به ما بپيونديد، حزب خود، حزب حكمتيست  را تقويت كنيد و حول سیاستهای آن متشکل شوید . گارد آزادی را تقویت و حمایت کنید . واحدهای  گارد آزادی را تشكيل دهيد.

مرگ بر جمهوری اسلامی

زنده باد جمهوری سوسیالیستی

زنده باد حزب حکمتیست

زنده باد گارد آزادی

نشست سوم شورای کادرهای تشکیلات کردستان حزب کمونیست کارگری – حکمتیست

اسفند ماه ١٣٨٥ – فوریه ٢٠٠٧

اكتبر ١٣٠

مطالب این شماره:
- اطلاعیه پایانی سومین نشست شورای كادرهای كمیته كردستان
- پیام نشست سوم شورای كادرهای تشكیلات كردستان
- روز ملی،كلاهی كه سر مردم گذاشته میشود 
- یك گام دیگر به جلو، در تدارك مراسم و جشنهای ٨ مارس  
- ٨ مارس نزدیك است،چكار باید كرد؟

اكتبر ١٢٩

مطالب این شماره:
- حضور واحدهای ١٢٠ و ١٢٢ گارد آزادی در منطقه آلان سردشت
-از مبارزات معلمان حمایت كنید
-جبهه متحد كرد چه میخواهد؟
- بمناسبت ٨ مارس
-قربانیان ناموس پرستی