رحمان حسین زاده

تحریم سوم ایران: اهرمی برای تعرض به مردم

رحمان حسین زاده

سرانجام با قلدری آمریکا وهمراهی دیگرقدرتهای بزرگ جهانی و پیچاندن دست اعضای نهاد بی اراده و فاسد شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه جدید تحریم اقتصادی علیه ایران، موسوم به قطعنامه سوم تصویب شد.این قطعنامه نشانه روند جدیدی در برزخ بحران هسته ای ودر مناسبات جمهوری اسلامی و غرب نیست. بحران ایجاد شده موجود را تعیین تکلیف نمیکند، برتری طرفی را بر طرف مقابل نشان نمیدهد. در بطن استیصال آمریکا در این ماجرا و در سطح منطقه صدور این قطعنامه یک اهرم فشاری در دست قدرتهای بزرگ جهانی برای ادامه بازی دیپلماتیک و چانه زنی به منظور به سازش کشاندن جمهوری اسلامی است. همزمان با صدور این قطعنامه، اعلام آمادگی اتحادیه اروپا برای ادامه مذاکره با ایران و ارائه چربتر"مشوقهای" اقتصادی به ایران، هدف نه چندان پوشیده صدور قطعنامه جدید را برملا میکند.

از زاویه منافع جامعه و تهدیداتی که متوجه مردم ایران است، این قطعنامه حاوی دو مسئله خطرناک است و باید بر آن مکث کرد.

امکان ماجراجویی نظامی

در قطعنامه جدید اجازه بازدید از کشتی ها و محموله های صادراتی و وارداتی ایران که به گفته قطعنامه مشکوک تلقی شود، صادر شده است. این مسئله مجوزی است در دست آمریکا که هر مورد لازم را کنترل و بازرسی کند. این مورد میتواند شرایط و شروع ماجراجویی نظامی راازدوطرف فراهم کند. میتواند وقوع جنگ محدود و یا گسترده، جنگ موردی و ادامه دارتررا فراهم کند. میتواند جنگ را شعله ور سازد. این خطر بزرگی است که جامعه و مردم ایران را تهدید میکند. وقوع یک جنگ چه محدود و یا گسترده، پیامدهای بسیارزیانباری برای روند زندگی و معیشت و امنیت مردم و برای روند تحولات سیاسی به نفع صف مردم وآزادیخواهی در جامعه ایران خواهد داشت. بر خلاف امیدهای پوج بخشی ازناسیونالیستهای ایرانی وهمه قومپرستان و نیروهای سیاه جامعه ایران، چنین اتفاقی جامعه ایران را به عقب میراند و چیزی جز تباهی و سیاهی مشابه عراق را ببار نمی آورد. این خطر را باید جدی گرفت و صف کارگر و مردم و انسان آزادیخواه این جامعه را با آمادگی و هوشیاری در مقابل آن قرار داد. 

تعرض به مردم

خطرموجود دیگر تشدید تعرض جمهوری اسلامی به مردم است. صدورهر قطعنامه صرفنظراز مفاد آن و اینکه مستقیما چه نهادها و مقامات جمهوری اسلامی را مورد اشاره قرار داده است، بهانه ای بوده در دست رژیم برای تعرض به زندگی و معیشت و امنیت مردم. ابزاری بوده تا به بهانه "دفاع از امنیت ملی و کشور اسلامی" فضای خرافه ملی و اسلامی را تشدید کنند. ناسیونالیسم را باد بزنند. تحمیق ایجاد کنند. لشکر سیاه دفاع از کشوررا بسیج کنند و فضای مسموم ملی اسلامی را تحمیل کنند. ریاضت کشی اقتصادی را جاری سازنند. به سفره خالی کارگر و بخش اعظم مردم فقیر تعرض کنند. اگر جریاناتی به دلیل منافعشان ویا مصلحت گرایانه و یا از سر کودنی سیاسی و سطحی نگری اعمال تحریم را توجیه میکنند و مردم را "به تحقیق و تفحص" اثبات اینکه این تحریم علیه نهادها ومقامات نظامی جمهوری اسلامی است!؟ حواله میدهند، قبل ازهر چیز ضدیت با مردم و یا در مناسبترین حالت، بی ربطی و بیگانگی خود را با منافع  مردم و جامعه ایران نشان میدهند. اینها یا خود دراعمال فشار بر گرده کارگرو مردم جامعه ایران شریکند و یا مکانیسم و کارکرد اعمال فشار و سرکوبگریهای جمهوری اسلامی را بر جامعه ومردم نمی شناسند. واضح است دود تحریمهای کشورهای غربی ودراین مورد هم مستقیما به چشم مردم ایران فرو میرود. اهرمی به دست جمهوری اسلامی میدهد که در ابعاد معیشتی، اقتصادی و سیاسی به مردم تعرض کند و جامعه را در تنگنا قرار دهد. اهرمی به رژیم اسلامی میدهد که اتفاقا برای بقاء خود در مقابل مردم به آن متکی شود. لذا مردم ایران و صف انسانیت و آزادیخواه جامعه را باید علیه این تحریمها و اقدامات ضد انسانی شوراند.

در نتیجه این قطعنامه ازنظرمردم آگاه ایران باید محکوم شود. جنبش اعتراضی و آزادیخواهانه و برابری طلبانه مردم ایران راه خود را باز کرده است. جنبش متکی به اراده مردم ، با محکومیت تحریم و جنگ آمریکا و کشورهای غربی و با برافراشتن پرچم آزادی و برابری و با عزم و اراده سرنگونی جمهوری اسلامی مسیرامید وار کننده آینده سیاسی ایران رامیسازد. این جنبش و صف انسانیت در جامعه ایران را باید تقویت کرد.

***

رفقای عزیز، نمایندگان و حاضرین در کنگره چهارم
 
 از جانب رهبری، کادرها واعضای حزب حکمتیست برگزاری کنگره چهارم حزب کمونیست کارگری عراق را تبریک میگویم. برای ما  هیئت رهبری حزب حکمتیست یعنی من و رفقا صالح سرداری و اسد گلچینی بسیار جای خوشحالی است که در این کنگره حضور داریم. ما مفتخریم که امروز و در این سالن در کنار کمونیستهایی هستیم که هدایت جنبش آزادی و برابری و پایان دادن به استثمار انسان و دفاع از حقوق انسان در سراسرعراق سرلوحه برنامه و سیاستشان است.

رفقا !
 
ابتدا میخواهم بر دو موضوع تاکید بگذارم.اول: در این جامعه  وجود صف متشکل کمونیستها و همه کسانی که در این  حزب و در سازمانها ونهادهای مدافع انسان و حق طلب در کنار حزب کمونیست کارگری گرد آمده اند، اهمیت بسزایی دارد. این حزب و این صف در جامعه ای پرچم بی اما و اگر دفاع از حقوق انسان را به عهده گرفته است که با تاسف فراوان قتل و کشتن انسان به پردرآمدترین شغل و کسب و کار روزمره  تبدیل شده است. کشتن انسان در این جامعه برای بسیاری از جریانات "بیزنس" است.  کشتن انسان برای بعضی ها به سوژه "هنر و کمدی و طنز" تبدیل شده است. شب گذشته، حیرت زده یک برنامه به اصطلاح کمدی تلویزیونی را دیدم، که ارسال گلوله و نامه تهدید به قتل یکی از شهروندان بغداد توسط افراد نقابدار مسلح، سوژه "طنز و کمدی" برنامه مورد اشاره بود. این صحنه های تراژیک را به عنوان کمدی به جامعه ارائه میکنند. واقعیت تلخ اینست که در اینجا کشتن انسان ازحیات آن ذی قیمت تراست. خودتان روزانه شاهدید، شهروندان این جامعه را از کودک تا بزرگ سال می ربایند و در مقابلش از 70 هزار تا  100 هزار دلارپول  طلب میکنند. اگر این مبلغ پرداخت نشود، به سادگی به زندگی فرد اسیر پایان میدهند.اما با چهار هزار دلار میتوان زندگی تمام سال آن فرد را تامین کرد. همه جریانات حاضردر عراق و دارو دسته های وابسته به آنها از به اصطلاح دولت مرکزی تا دارودسته های وابسته به ارتش آمریکا و القاعده و جریانات قومی و مذهبی و عشیره ای و عوامل دولتهای اطراف به این شغل ضد انسانی مشغولند. اینها علاوه بر خفه کردن صدای انسان و تحمیل تبعیض و استثمار، نسل کشی و تحمیل عقب گردی بیسابقه بر این جامعه را تعقیب میکنند. در چنین اوضاعی این کنگره محل تجمع کمونیستهایی است که پرچم دفاع از انسان و آزادی و برابری و رفاه انسان را برافراشته است. صرفنظر از ابعاد کارواقعیت شورانگیز وجود این صف و این کنگره به نمایندگی از این جنبش است.ارائه سیمای دیگری از این جامعه است.اعلام این مسئله است که در این تاریکی نوری هم شعله وراست. در همین رابطه میخواستم دومین تاکیدم را بگذارم که ما متوجه ایم  تک تک شما رفقا و تشکیلاتهایی که نمایندگیشان را به عهده دارید در چه شرایط سختی به فعالیت کمونیستی مشغولید. متوجه ایم در چه شرایط ناهمواری افتخار برافراشتن پرچم رهایی انسان را به دست گرفته اید.به همین دلیل همیشه تاکید داشته ایم که در سناریوی سیاه عراق تنها روزنه امید حزب کمونیست کارگری عراق است.
 
رفقا
اجازه بدهید در این بخش از صحبتها توقعات و انتطاراتمان را از این کنگره و جهت گیریهای آن مطرح کنیم :
 
- فکرمیکنم توافق داشته باشیم که در بطن تحولات پیچیده کنونی حزب کمونیست کارگری و سازمانهای حزبی آن میتواند اهرم اصلی متحد ومتشکل کردن کارگر و توده معترض مردم در مسیر احیای اراده و امید جامعه باشد. دوره آینده میتواند دوره گسترش سازمانهای حزبی ما درمحیط کار و زندگی، درشهرها و محلات و کارخانه و کارگاه و دانشگاه و مدرسه و هر مکانی که انسان معترض نیاز به اتحاد و تشکل را احساس میکند، باشد. دوره آینده ، دوره گسترش حزب و سازمانهای حزبی، دوره استحکام  و انسجام آن و توقع ما اینست  دوره ای باشد که در هر شهر و محله و کارخانه و دانشگاه و کوی و برزن حزب ما، سازمانها و کمیته های حزبی ابزار متحد و متشکل کردن اعتراض و مبارزه و همه انسانهای آزادیخواه جامعه باشند. این کنگره میتواند مسیر عروج حزب سیاسی و اجتماعی موثر را هموار کند.

- همزمان با گسترش واستحکام حزب، باید کاری کرد، کمونیستها و  نیروی آزادیخواه و سکولار جامعه نقش موثری را در معادلات جامعه ایفا کند. دامنه تاثیر گذاری اجتماعی خود را گسترش دهد. به عنوان نیروی آلترناتیو در مقابل جریانات سیاه و ارتجاعی قد علم کند. کانال موثر تقویت این حرکت، تقویت کنگره آزادی و حمایت کامل حزب از این پروژه است. رفقای رهبری و حتی کادرهایی از کنگره آزادی که اینجا حضور دارند، این ایراد را مطرح میکنند که رهبری حزب به اندازه کافی وهدفمند برای تقویت کنگره آزادی انرژی اختصاص نمیدهد.لازمست کنگره توجه رهبری منتخب و کل حزب را به همکاری موثر ونقشه مند با کنگره آزادی عراق جلب کند. حزب ما باید پیشروی کنگره آزادی را پیشروی خود و مشکلات آن را مشکلات خود بداند. کنگره آزادی ابزار موثر دخالت کمونیستها و آزادیخواهان در تحولات سیاسی به نفع جامعه و مردم است.
به علاوه همکاری و حمایت سازمان آزادی زن، اتحادیه های کارگری موجود و دیگر نهادهای اجتماعی و توده ای را بیش از پیش باید امر فوری خود بدانیم.

- و بالاخره این کنگره لازمست تسهیلات لازم را برای ایجاد فوری حزب کمونیست کارگری کردستان فراهم کند. در مورد ضرورتهای سیاسی و عملی متشکل شدن کمونیستهای کارگری در کردستان در قالب یک حزب از مقطع کنگره دوم و قبل از آن به اندازه کافی مباحثه داشتیم. قطعنامه ها و قرارهای لازم را داریم. این کنگره لازم است از آن دسته از اعضای رهبری و کادرها که مدتها است انرژی خود را بر روی این پروژه متمرکز کرده اند، بخواهد در سریعترین فرصت ممکن این حزب را تاسیس کنند و مکانیسم ایجاد آن را اعلام کنند.

ما انتظار داریم کنگره به این موضوعات و مسائل مهم پیش روی خود جوابگو باشد و با روشنی تصمیم بگیرد. لازم به گفتن نیست حزب حکمتیست در کنار شما و همگام مبارزه خطیر شما است. هر دو حزب همسرنوشت تر و در هم تنیده تر از آن هستیم که تنها اعلام حمایت و همبستگی حق مطلب را ادا کند. پیروزی حزب کمونیست کارگری عراق، پیروزی ما و مشکلات وموانع آن مشکلات و موانع حزب حکمتیست هم هست. ما پیکره واحد جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی در منطقه هستیم و در این کنگره بر وظایف وتعهدات مشترکمان  پافشاری میکنیم.  

رفقای عزیز! نمایندگان کنگره
 
رهایی جامعه عراق و شهروندان آن از سناریوی سیاه کنونی، رهایی کارگراز استثمار و شرایط سخت زندگی، رهایی زن از جهنم سیاهی که بر آن تحمیل شده است، رهایی جوانان و تامین رفاه وشادی آنها نیاز عاجل و فوری و لحظه به لحظه جامعه عراق است. تنها اراده متحد و متشکل کارگران و مردم و زنان و جوانان این جامعه میتواند، امکان رهایی را تضمین کند. نجات دهنده دیگری نیست غیر از خود این مردم . انرژی و توان این مردم هم  باید کانالیزه و سازماندهی شود و در این جامعه تنها کمونیستها و حزب کمونیست کارگری میتوانند نیروی پیشرو سازماندهنده و هدایت کننده این پتانسیل عظیم اجتماعی باشند. یا حزب ما از عهده این رسالت برمیاید یا برای سالهای سال جامعه را به سیاهی و تباهی میکشانند. نجات این جامعه به دست خود مردم و تحت رهبری حزب کمونیست کارگری با همه سختی ها و ایضا افتخاراتش دست شما را میبوسد. برای کنگره چهارم و نمایندگان آن موفقیت را خواهانم.
 
زنده باد حزب کمونیست کارگری عراق
زنده باد جمهوری سوسیالیستی

***  

کنگره چهارم حزب کمونیست کارگری عراق اجلاس خود را صبح روز ١١ فوریه آغاز و غروب روز ١٣ فوریه ٢٠٠٨ با موفقیت به پایان رساند.

در این کنگره نمایندگان منتخب تشکیلاتهای مختلف حزب ازبغداد، بصره، ناصریه، حله، سامره، صلاح الدین، بیجی، کرکوک، سلیمانیه و ناحیه پشدر در عراق، همچنین نمایندگان تشکلهای خارج از کشور از انگلستان، سوئد، فنلاند و کانادا حضور داشتند. هیئتی از حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست با مسئولیت رفیق رحمان حسین زاده و متشکل از رفقا اسد گلچینی و صالح سرداری بنا بدعوت قبلی در کنگره حضور داشتند. همچنین رفیق آزاد جوهر به عنوان نماینده کمیته تدارک برای تشکیل حزب کمونیست کارگری کردستان در کنگره شرکت داشت.

کنگره کار خود را با سرود انترناسیونال و یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم آغاز نمود، بدنبال سخنان افتتاحیه رفیق ریبوار احمد ارائه گردید. در این سخنرانی روی ایجاد حزبی سیاسی، متحد و اجتماعی که ظرفیت دخالتگری در اوضاع سیاسی کنونی را داشته باشد تاکید شد. در ادامه رفیق رحمان حسین زاده سخنرانی کرد و سپس پیام حزب حکمتیست خطاب به کنگره قرائت گردید.

سپس کنگره وارد مبحث استماع گزارش کمیته ناظر بر انتخابات حوزه های مختلف تشکیلاتی شد و پس از پرسش و پاسخی در این زمینه صلاحیت نمایندگان را مورد تائید قرار داد و آئین نامه برگزاری کنگره را به تصویب رساند و دستور جلسات کنگره به ترتیب زیر تصویب شد.

١- گزارش سیاسی.

٢- دو مبحث " کنگره چهارم، خط مشی سیاسی و اولویتها " و " بحث و تصمیم گیری در مورد ایجاد حزب سیاسی و توده ای".

٣- قطعنامه در باره وضع سیاسی حزب.

٤- حزبیت و قرار و قرارهای تشکیلاتی.

٥- قرار در باره حرب و تشکلهای صنفی و غیر حزبی و هماهنگی میان آنان.

٦- قرار راجع به راه حل مشکل کرکوک.

٧- قطعنامه ها.

٨- انتخابات.

کنگره کار خود را با شنیدن گزارش مسئولین عرصه های مختلف تشکیلات در فاصله دو کنگره ادامه داد. سپس رفیق سامان کریم گزارشی راجع به موانع سر راه حزب برای رشد و توسعه و نیز تبدیل حزب به نیرویی قدرتمند ارائه داد. این گزارش روی دو جهت گیری بموازات هم متمرکز بود: بنای حزب بر اساس فونکسیون و قانونمندیهای کار حزبی از یکسو و گسترش نقش سیاسی و اجتماعی حزب و تقویت صف چپ و آزادیخواهی در جامعه از سوی دیگر، همچنین تاکید بر حمایت و تقویت کنگره آزادی عراق و جنبش کارگری و متحد کردت صفوف آن شد. پس از پایان گزارشها، کنگره به بحث و ارزیابی گزارشها و طرح سوالات لازم پرداخت.

در ادامه در مبحث ساختار سیاسی حزب دو بحث از جانب رفقا ریبوار احمد و موید احمد ارائه شد که مورد استقبال و گفتگوی گرم کنگره واقع شد. سپس ارائه دهندگان مباحث به ابهامات و سوالات موجود پاسخ دادند.

بند بعدی راجع به اوضاع سیاسی عراق بود که قبلا متنی در اینباره در اختیار شرکت کنندگان قرار گرفته بود. در این مبحث ابتدا رفقا سمیر عادل و سامان کریم سخنانی ارائه داده سپس کنگره به بحث و بررسی آن پرداخت. در خاتمه قطعنامه ای به تصویب رسید و

کنگره کمیته مرکزی را موظف کرد تا تغییرات تکمیلی را در ان وارد نماید.

بدلیل کمبود وقت کنگره ، بررسی بعضی از دستور جلسات را به کمیته مرکزی منتخب کنگره محول کرد. سپس کنگره به قدردانی جمعی از رهبران و شخصیت های حزب پرداخت که در 15 سال گذشته در رهبری حزب نقش ایفا کرده اند و اکنون با هدف ایجاد حزب کمونیست کارگری کردستان در این کنگره خود را کاندیدای کمیته مرکزی نکرده اند. همچنین کنگره از رفقای گروه تامین و تدارک کار فنی، اجرائی و امنیتی کنگره تقدیر بعمل آورد. این رفقا عبارت بودند از: عباس عزیز، عدنان مجید، شیرکو محمد، لقمان عثمان، موفق حسن، ستار غریب، محمد عزیز، رمضان صابر، هیسم علی، آزاد عبدالله و آزاد مجید.

در بند آخر و قبل از انتخاب کمیته مرکزی، دستورالعملی در چند بند راجع به موازین و تعهدات اعضای کمیته مرکزی با هدف تمرکز دادن به یک جمع رهبری منسجم تصویب شد. کنگره همچنین تعداد ٢١ نفر اعضای کمیته مرکزی و ٥ عضو عل البدل را تصویب کرد. در جریان انتخابات این رفقا برگزیده شدند: مقدام عبدالجبار، هیسم مهندس، رمضان صابر، عواد احمد، ماجد حمید، هلاله هادی، شمال علی، صبحی بدری، سامی حسن، فارس محمود، موید احمد، آزاد احمد، خلیل ابراهیم، محمد عزیز، کورش مدرسی، زمناکو عزیز، سمیر عادل، رعد سلیم، ریبوار احمد، سامان کریم و نادیه محمود بعنوان اعضای اصلی کمیته مرکزی و رفقا دینا حسن، احمد عبدالستار، رشید اسماعیل، آزاد مجید و حسن کلیدار بعنوان اعضای عل البدل انتخاب شدند.

روز بعد و بدنبال کنگره پلنوم ٢٠ حزب برگزار شد که بندهای دستورجلسه عبارت بود از: ارزیابی از کنگره، حزبیت، قرار و قطعنامه های تشکیلاتی، اولویتهای اجرائی، قرارهای محوله کنگره و انتخاب دفتر سیاسی. در ارزیابی از کنگره، پلنوم بر روی موفقیت و دستاوردهای آن انگشت گذاشت بویژه تاکید روی ساختار حزب بعنوان سیاسی قدرتمند و پافشردن روی تحکیم فونکسیونهای رهبری و حزبیت و نیز پایبند بودن به قرارهای حزب و گسترش نقش سیاسی و اجتماعی حزب. در مورد اولویتها محورهای اصلی و نقشه عمل سه ماه آینده ترسیم شد. در بند مربوط به دفتر سیاسی توافق شد که دبیر و معاون کمیته مرکزی جزو اعضای دفتر سیاسی باشند و رهبری سیاسی و عملی حزب مستقیما از جانب دفتر سیاسی تامین شود. در ادامه ریبوار احمد و سامان کریم بترتیب بعنوان دبیر و معاون کمیته مرکزی به اتفاق آرا انتخاب شدند و بقیه اعضای دفتر سیاسی منتخب پلنوم عبارت بودند از: سمیر عادل، موید احمد، محمد عزیز، آزاد احمد و سامی حسن که با اکثریت آرا انتخاب شدند. پلنوم در خاتمه پاره ای از اقدامات را که فرصت رسیدگی به آنها را نداشت به جلسه د س سپرد.

در خاتمه دفتر سیاسی با شرکت همه اعضا اولین جلسه حود را برگزار و به اولویتهای منتج از جهت گیریهای کنگره و پلنوم پرداخت، از جمله تعیین سبک کار دفتر سیاسی بعنوان ارگان دایم رهبری حزب، بازسازی دفتر تشکیلاتی حزب، تعیین موازین انتشار نشریه " الشیوعیه العمالیه " و انتشار ماهانه آن در ٨ صفحه و نیزبه صدور چند قرار ومصوبه دیگر از جمله برگزاری جلسات دائمی د س همت گمارد.

حزب کمونیست کارگری عراق

١٦ فوریه ٢٠٠٨